ترخیص کالا از بندر چابهار

فهرست مطالب
Toggleترخیص کالا از بندر چابهار
چابهار، این شهر زیبا که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده تنها بندر اقیانوسی کشور است. چابهار به عنوان مهمترین بندر تجاری در بیرون از خلیج فارس، از نظر سیاسی و استراتژیک ملی در زمان جنگ و بحران های منطقه محسوب شده و نقطه ای کلیدی برای تنفس اقتصادی بازرگانی خارجی کشور و ضمانتی برای گردش کار صنایع و فعالیت های اقتصادی آن محسوب می شود.
قرار گرفتن در یک خلیج موقعیت بندری ایده آلی را برای توسعه فیزیکی آینده به این شهر می دهد که بسیاری از بنادر دنیا فاقد چنین امتیازی هستند. این شهر و بندر معروف آن داستان جالبی دارد که پیشنهاد میکنیم تا انتهای این مقاله با ما همراه باید:
چابهار چگونه چابهار شد؟
فلسفه نام این بندر با توجه به محسوس نبودن فصول پاییز و زمستان و باقی ماندن سبزی درختان در این منطقه بوده است که باعث شده فصول چهارگانه به فصل بهار شبیه باشد و به همین علت این بندر به چهاربهار معروف گشت که این نام در گذر سال ها به چابهار تغییر یافته است.
این شهرستان در قسمت مکران سرزمین بلوچستان قرار دارد. مکران و ناحیه ساحلى جنوب خاورى ایران در روزگار مادها به ویژه سلطنت استیاک و یا اشتوویگو (۵۸۵،۵۵۰ ق.م ) یکى از ساتراپی هاى (نگهبان قلمرو) استان هاى خاور آن دولت بوده و به نام سرزمین پاریکانیان و جشیان آسیایى نیز از آن یاد می شده است.
در دوران هخامنشى سرزمین مکران از جمله شهرستان چابهار، جز ساتراپى چهاردهم این سلسله بوده است وسعت قلمرو هخامنشى از سوى مشرق تا دره رود خانه سند ادامه داشته است.
نشان رونق این بندر در سالیان دور ویرانه های قلعه پرتغالی ها در روستای تیس، که در فاصله پنج کیلومتری چابهار واقع شده است، می باشد. این موضوع جایگاه استراتژیک بندر چابهار و بطور کلی سرزمین سیستان را در دورانی روایت می کند که دول استعمارگر و تجارت پیشه اروپا بازارهای چین، هندوستان و بطور کلی شرق آسیا را جایگاه مناسب عرضه کالا و محصولات کشور خود می دانستند. در واقع حاکمیت بر آنها بخشی از سیاست های استعماری و سلطه جویانه این کشورها بوده است.
سال ۱۲۷۰ هجری قمری (۱۲۳۳ خورشیدی) در دوره ای که قاجار بر ایران حکومت می کرد، ابراهیمخان بهزادی بمی را برای حکومت به بمپور فرستادند. در زمان حکمرانی وی، دولت وقت ایران موفق شد بلوچستان را دوباره به خاک ایران برگرداند. یازده سال بعد از آن در سال ۱۲۸۱ ه.ق (۱۲۴۳ خورشیدی) ابراهیم خان موفق شد قلعه محکم «ایرافشان» که افسانه تسخیرناپذیری آن به گوش همه رسیده بود را تصرف کند و این طور شد که حاکمیت دولت مرکزی تا مرز کوهک، چابهار و گواتر گسترش یافت.
داستان پر فراز و نشیب چابهار اما به این جا ختم نشد و در سال ۱۲۸۹ ه.قمری (۱۲۵۱ خورشیدی) اعراب مسقط به این بندر حمله و آن را در تصرف خود درآوردند. هدف اعراب تسلط بر این بندر مهم و استراتژیک بود. در جریان جمله به چابهار اعراب حمایت انگلیسی ها را نیز بهمراه داشتند. گلداسمید که نماینده دولت انگستان برای حکمیت مرزی بین ایران و منطقه کلات که تحت نفوذ انگلیس بود، از ادعای اعراب مسقط بر چابهار حمایت میکرد. این در حالی بود که لشکر ابراهیم خان تا نزدیکی چابهار پیشروی کرده بود. وی با حمایت دولت مرکزی ایران و تقویت یگان جنگی خود در همان سال به چابهار جمله میکند و این بندر مهم را از دست اعراب در میاورد. با تصرف این بندر قدرت ابراهیم خان بر گستره وسیعی از سرزمین سیستان سایه انداخت.
از این سال به بعد مطابق با تاریخ خورشیدی سیر اتفاقات تندتر می شود. در اواخر دولت قاجار و با توجه به هرج و مرج هایی که در کشور بوجود آمد و پس از پیروزی نهضت مشروطه قدرت حاکمیت بر سرحدات کاهش یافت. علاوه بر آن دولت انگلیس در پی ایجاد آشوب و ناامنی در بلوچستان بود زیرا اهداف استعماری خود را دنبال می کرد ایجاد آشوب باعث کنترل این منطقه بدست انگلیسی ها بود. در سالهای آخر حکومت قاجار سردار دوست محمد خان ادعای خود مختاری کرد. با توجه به اینکه زیر نظر حاکم کرمان قرار داشت، حاکم کرمان در پی نامه نگاری ها با دولت مرکزی و با دستور رضاخان به بلوچستان حمله می کند و حاکمیت دولت را بر این منطقه تحکیم می کند.

ترخیص کالا از بندر چابهار
در زمان حکومت محمد رضا پهلوی و در پی توسعه بنادر جنوبی ایران، سال ۱۳۵۲ شمسی طرح جامع راه اندازی بندر چابهار شروع و عملیات عمرانی آن نیز آغاز شد منتها با پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی کار توسعه بندر متوقف گردید. در ابتدا دهه ۶۰ با توجه جنگ تحمیلی و لزوم داشتن بندر در خارج از تنگه هرمز و خلیج فارس، این بندر به بهرهبرداری رسید.
ابتدا در سال ۶۱ با توجه به شرایط خاص حاکم بر خلیج فارس، بندر شهیدبهشتی احداث گردید و پس از آن عملیات اجرایی بندر شهید کلانتری از سال ۶۲ بطور جدی آغاز و با تکمیل ۴ پست اسکله فلزی در همان سال به بهره برداری رسید.
چابهار تنها بندر اقیانوسی کشور می باشد که با بریدگی طبیعی در حاشیه دریای عمان و اقیانوس هند است. این بندر در مقایسه با دیگر بنادر ساحلی و جنوب ایران دارای موقعیت استثنایی در امر کشتیرانی و حمل نقل دریائی است.
وجود آب های عمیق در خلیج باعث شده تا لنگرگاه این بندر شرایط مناسبی را برای پهلوگیری کشتی های اقیانوسپیما داشته باشد. همچنین این مهم سبب شده تا قابلیت ایجاد تاسیسات بندری با هزینه مناسب و صرفه اقتصادی را فراهم گردد. چابهار از مناطق آزاد تجاری ایران نیز محسوب میشود.
محققان سازمان ملل در زمینه حمل و نقل بینالمللی پیش بینی کرده اند که حدود نیمی از حمل و نقل جهان از خاور دور با سایر نقاط دنیا انجام میشود. برای تجارت این منطقه با دنیا، کارشناسان سازمان ملل ۳ کریدور حمل ونقل جهانی را پیشبینی کردهاند که از این سه مسیر، ۲ کریدور از ایران میگذرد و چابهار نقطه عبور جنوبیترین کریدور شرقی–غربی جهان خواهد بود.
مسیر این کریدور از «دروازه ابریشم» در چین آغاز شده و قلب اقتصاد این کشور یعنی استان کانتون را تغذیه می کند و سپس به سرزمین آسیای جنوب شرقی میپیوندد و با طی کردن این مسیر وارد هندوستان شده و با پوشش مهمترین شهرهای این ناحیه مانند کلکته، ناکپور، جایپور، حصیرآباد، کراچی و بن قاسم به بندر چابهار میرسد.
بندر چابهار در واقع آسانترین، راهبردیترین و بهترین راه دسترسی به آبهای آزاد برای ۶ کشور آسیای میانه که محصور در خشکی هستند، می باشد. افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان و قزاقستان شش کشور مذکور هستند. این موقعیت راهبردی سبب شده تا سازندگی و سرمایهگذاری بین المللی فراوانی در آن صورت گیرد.
از جمله سرمایه گذاری های اخیر هند و ازبکستان در این بندر که موجب رونق و توسعه این بندر شده است. ساخت اسکله و افزایش گنجایش بارگیری کشتیهای اقیانوسپیما و ساخت راهآهن به سوی آسیای میانه و احداث فرودگاه بینالمللی از جمله برنامه های توسعه ای اخیر این بندر می باشد. همچنین جالب است بدایند که بندر چابهار یکی از مهمترین چهارراههای کریدور شمال-جنوب بازرگانی جهانی است.
چرا یکی از مهمترین چهارراههای کریدور شمال-جنوب بازرگانی جهانی است؟
محققان سازمان ملل در زمینه حمل و نقل بینالمللی پیش بینی کرده اند که حدود نیمی از حمل و نقل جهان از خاور دور با سایر نقاط دنیا انجام میشود. بندر چابهار در واقع آسانترین، راهبردیترین و بهترین راه دسترسی به آبهای آزاد برای ۶ کشور آسیای میانه که محصور در خشکی هستند، می باشد.
ترخیص کالا از بندر چابهار فرآیندی است که طی آن کالاهای وارداتی یا صادراتی پس از انجام تشریفات گمرکی و پرداخت هزینههای مربوطه، از بندر آزاد میشوند. این فرآیند شامل مراحل مختلفی است که در ادامه به طور خلاصه توضیح داده میشوند:
1. ارسال اسناد به گمرک
- پس از ورود کالا به بندر چابهار، اسناد مربوط به کالا (مانند بارنامه، فاکتور، گواهی مبدا، و سایر مدارک لازم) به گمرک ارسال میشود.
- این اسناد باید به دقت بررسی و تایید شوند.
2. ثبت اظهارنامه گمرکی
- صاحب کالا یا نماینده قانونی وی باید اظهارنامه گمرکی را در سامانه گمرک ثبت کند.
- در این مرحله، مشخصات کالا، ارزش آن، و سایر اطلاعات لازم وارد سیستم میشود.
3. پرداخت حقوق و عوارض گمرکی
- پس از ارزیابی کالا، باید حقوق و عوارض گمرکی مربوطه را پرداخت کنید. این مبلغ بر اساس ارزش کالا، نوع کالا و تعرفههای گمرکی محاسبه میشود.
4. اخذ مجوز ترخیص
- پس از پرداخت حقوق و عوارض، گمرک مجوز ترخیص کالا را صادر میکند. این مجوز به شما اجازه میدهد کالا را از بندر خارج کنید.
5. حمل و نقل کالا به مقصد
- پس از ترخیص، کالا میتواند به مقصد نهایی حمل شود. این کار ممکن است توسط کامیون، قطار یا سایر روشهای حمل و نقل انجام شود.
6. تحویل کالا به خریدار
- در نهایت، کالا به خریدار یا نماینده او تحویل داده میشود.
نکات مهم:
ترخیص کالا از بندر چابهار یکی از مراحل مهم در فرآیند واردات و صادرات کالا است. این بندر به دلیل موقعیت استراتژیک خود در جنوب شرقی ایران و دسترسی به آبهای آزاد، نقش مهمی در تجارت بینالمللی ایفا میکند. برای ترخیص کالا از چابهار، رعایت نکات زیر ضروری است:
1. مستندات لازم
- بارنامه (Bill of Lading): سند اصلی حمل و نقل که توسط شرکت حملونقل صادر میشود.
- فاکتور تجاری (Commercial Invoice): شامل اطلاعات کامل فروشنده، خریدار، ارزش کالا و جزئیات آن.
- لیست بستهبندی (Packing List): شامل تعداد، وزن و ابعاد بستهها.
- گواهی مبدا (Certificate of Origin): نشاندهنده کشور سازنده کالا.
- مجوزهای لازم: بسته به نوع کالا، ممکن است نیاز به مجوزهای خاص از سازمانهای مربوطه باشد (مانند وزارت صنعت، معدن و تجارت، سازمان غذا و دارو و …).
- سیاهه خرید (Proforma Invoice): در برخی موارد ممکن است مورد نیاز باشد.
2. آشنایی با قوانین گمرکی
- تعرفه گمرکی: آگاهی از تعرفههای گمرکی مربوط به کالا و پرداخت به موقع آنها.
- قوانین واردات و صادرات: رعایت قوانین و مقررات مربوط به واردات و صادرات کالاها.
- محدودیتها و ممنوعیتها: برخی کالاها ممکن است مشمول محدودیت یا ممنوعیت باشند.
3. انتخاب کارگزار گمرکی (Customs Broker)
- استفاده از خدمات کارگزاران گمرکی مجرب و معتبر میتواند فرآیند ترخیص کالا را تسهیل کند.
- کارگزار گمرکی باید با قوانین و رویههای گمرکی چابهار آشنا باشد.
4. بررسی و بازرسی کالا
- کالاها ممکن است توسط گمرک یا سایر نهادهای مربوطه مورد بازرسی قرار گیرند.
- آمادهسازی کالا برای بازرسی و ارائه مستندات لازم به بازرسان.
5. پرداخت هزینهها
- پرداخت هزینههای گمرکی، عوارض، مالیات و سایر هزینههای مرتبط.
- اطمینان از پرداخت به موقع و دقیق برای جلوگیری از تاخیر در ترخیص کالا.
6. زمانبندی و برنامهریزی
- برنامهریزی دقیق برای زمانبندی ترخیص کالا به منظور جلوگیری از تاخیرات و هزینههای اضافی.
- توجه به زمانهای اوج ترافیک گمرکی و برنامهریزی برای ترخیص در زمانهای کمترافیک.
7. انبارداری و حملونقل
- در صورت تاخیر در ترخیص، کالاها ممکن است نیاز به انبارداری داشته باشند که هزینههای اضافی در بر خواهد داشت.
- هماهنگی با شرکتهای حملونقل برای انتقال کالا به مقصد نهایی.
8. هماهنگی با سایر نهادها
- در برخی موارد، ممکن است نیاز به هماهنگی با سایر نهادها مانند وزارت بهداشت، سازمان استاندارد و … باشد.
9. استفاده از تسهیلات منطقه آزاد چابهار
- چابهار به عنوان یک منطقه آزاد تجاری-صنعتی، از تسهیلات ویژهای برخوردار است که میتواند به تسریع فرآیند ترخیص کالا کمک کند.
10. پیگیری مستمر
- پیگیری مستمر فرآیند ترخیص کالا و ارتباط مداوم با گمرک و کارگزار گمرکی برای اطمینان از پیشرفت به موقع کارها.
رعایت این نکات میتواند به تسهیل فرآیند ترخیص کالا از بندر چابهار و کاهش هزینهها و زمانهای اضافی کمک کند.
خیلی مفید بود
کامل و جامع بود
خیلی ممنون